Φύτευση

Οι σπόροι του κολοκυθιού δεν φυτρώνουν καλά όταν το χώμα έχει χαμηλότερη θερμοκρασία, γι αυτό την άνοιξη πάντα χρησιμοποιούμε σπορόφυτα. Κι αυτά, όμως, δεν τα φυτεύουμε αν το έδαφος δεν έχει πιάσει τους 15-16 ^oC.

Στην μεταφύτευση των σποροφύτων χρειάζεται πολύ προσοχή διότι οι ρίζες του κολοκυθιού, όπως όλων των κολοκυνθοειδών, είναι πολύ ευαίσθητες, τραυματίζονται εύκολα και, αν δεν προσέξουμε, μπορεί να έχουμε αποτυχία. Τα σπορόφυτα πρέπει να είναι στο στάδιο του ενός έως δύο πραγματικών φύλλων.

Οι αποστάσεις φυτεύσεως πρέπει να είναι 1 μέτρο ανάμεσα στις γραμμές και 40-50 εκ. πάνω στην γραμμή.

Εδαφοκάλυψη

Για να πρωιμίσουμε την υπαίθρια καλλιέργεια, μπορούμε να εφαρμόσουμε εδαφοκάλυψη με πλαστικό: Δημιουργούμε αναχώματα πλάτους περίπου 80 εκ. και ύψους 10-15 εκ., απλώνουμε τον σταλακτοφόρο σωλήνα και, ακολούθως το πλαστικό της εδαφοκαλύψεως που πρέπει να έχει πλάτος γύρω στα 120 εκ. και πάχος μέχρι 20 μm (μικρόμετρα). Το περισσευούμενο πλαστικό, από τις δύο πλευρές, το χρησιμοποιούμε για να το στηρίξουμε παραχώνοντάς το.

Για ακόμα καλύτερη πρωίμιση, μπορούμε να συνδυάσουμε την εδαφοκάλυψη με κάλυψη είτε με χαμηλό τούνελ διαφανούς πλαστικού ή την χρησιμοποίηση των ειδικών υφασμάτων που απλώνονται πάνω από την καλλιέργεια και προστατεύουν και από τους ελαφρείς παγετούς. Οι κολοκυθιές πρέπει να ξεσκεπασθούν όταν οι θερμοκρασίες πιάσουν τους 24-25 ^oC καθώς οι μεγάλες θερμοκρασίες κάτω από το πλαστικό καθυστερούν την ανάπτυξη.

Λίπασμα:

Ακολουθείστε τις οδηγίες που σας δίνει το εργαστήριο που κάνατε ανάλυση εδάφους. Αν δεν κάνατε ανάλυση, χρησιμοποιήσατε 11-15-15 σε ποσότητα περίπου 100 kg ανά στρέμμα.
Πριν αρχίσει η παραγωγή, λιπάνατε γραμμικώς με 1 kg νιτρικό ασβέστιο ανά 10-15 μέτρα της γραμμής.

Αν έχετε εδαφοκάλυψη, δίνετε από το νερό 3 γραμμάρια νιτρικό ασβέστιο για κάθε ρίζα κάθε εβδομάδα ή δέκα μέρες.
Έχετε, όμως, υπ’ όψιν ότι το πολύ άζωτο (πχ νιτρικό ασβέστιο) ενθαρρύνει την ανάπτυξη του φυλλώματος σε βάρος της καρποφορίας.

Συλλογή:

Η συλλογή πρέπει να γίνεται κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα. Τα κολοκυθάκια θα σας εκπλήξουν πόσο γρήγορα μεγαλώνουν και, αν μείνουν μία μέρα παραπάνω, θα προσπεράσουν.

Η συλλογή πρέπει να γίνεται με καλά ακονισμένο μαχαίρι, που θα πρέπει να το απολυμαίνετε με ένα σφουγγάρι με διάλυμα χλωρίνης (ακόμα και το γάλα κάνει) κάθε μερικά φυτά, ώστε να μη μεταδίδονται ιώσεις από φυτό σε φυτό. Αν υπάρχει ιωμένο φυτό και θέλετε να μαζέψετε τα κολοκυθάκια, απολυμάνατε το μαχαίρι αμέσως.

Τα κολοκυθάκια τα βάζετε στα τελάρα και το γρηγορότερο δυνατόν στο ψυγείο, όλες τις εποχές. Αν πρόκειται να καθυστερήσετε, βάλτε ένα βρεγμένο ύφασμα να καλύπτει το τελάρο και βάλτε το στην σκιά.

Η θερμοκρασία στο ψυγείο πρέπει να είναι 5-10 ^oC. Τα κολοκυθάκια μπορούν να συντηρηθούν για 4 μέρες στους 5 ^oC. Σε πιο χαμηλή θερμοκρασία, υφίστανται ζημιά από το κρύο.

Υβρίδια – Ποικιλίες

Μερικά υβρίδια που πάνε καλά στις Ελληνικές συνθήκες είναι:

Gina F1: Κυλινδρικοί καρποί και μεγάλα άνθη που μένουν πάνω στο κολοκυθάκι.

Leen F1: Ανοιχτοπράσινοι καρποί. Κατάλληλο για θερμοκήπιο και για υπαίθρια καλλιέργεια. Κατάλληλο για γεμιστά.

Gheppio F1: Κατάλληλο για τις δύσκολες περιόδους, φθινόπωρο και χειμώνα, σε θερμοκήπιο ή τούνελ.

Σε περιοχές και εποχές όπου επικρατούν ιώσεις, θα πρέπει να επιλέξουμε κάποιο από τα νέα υβρίδια που έχουν καλή ανθεκτικότητα σε πολλές ιώσεις. Τέτοια είναι:

Jetta F1 (Ανοιχτόχρωμο – αποδίδει καλά σε δύσκολες θερμές περιόδους)

Rika F1 (ανοιχτόχρωμο με καλές ανθεκτικότητες σε ιώσεις και ωίδια)

Romina F1 (Ανοιχτόχρωμο – πολύ πρώιμο)

Sonora F1 (σκουρόχρωμο με πολύ καλές ανθεκτικότητες σε ιώσεις και ωίδια)

• 3-4 μέτρια κολοκυθάκια κομμένα κατά μήκος σε μπαστουνάκια
• 1 φλυτζάνι φρυγανιά τριμμένη
• ½ φλυτζάνι τριμμένη παρμεζάνα ή πεκορίνο ή και κεφαλοτύρι
• 1 αβγό
• 1/2 ή 1 κ.γλ. θυμάρι ξερό (προαιρετικό)
• Αλατοπίπερο

• Ζεσταίνουμε τον φούρνο στους 220 ^oC
• Κόβουμε τα κολοκυθάκια στην μέση κατά μήκος και κάθε μισό ξανά στην μέση. Έτσι, έχουμε τα κολοκυθάκια κομμένα στα τέσσερα. Στην συνέχεια, κόβουμε ξανά κάθε τέταρτο του κολοκυθιού κατά μήκος, ώστε να πάρουμε 8 ραβδάκια από κάθε κολοκυθάκι.
• Σε ένα μπολάκι, χτυπάμε το αβγό με μια κουταλιά νερό.
• Σε ένα βαθύ πιάτο, ανακατεύουμε την φρυγανιά, το τριμμένο τυρί, το θυμάρι και το αλατοπίπερο (προσοχή στο αλάτι αν χρησιμοποιήσετε αλμυρό κεφαλοτύρι)
• Βουτήξτε κάθε ραβδάκι στο αβγό και μετά στο μίγμα φρυγανιάς-τυριού, ώστε να σκεπασθεί καλά. Πιέστε λίγο για να κολλήσει το μίγμα στο κάθε ραβδάκι κολοκυθιού.
• Απλώστε τα σε ένα ταψί που έχετε προηγουμένως απλώσει ένα φύλλο λαδόκολλα. Μπορείτε να διαλέξετε να τα βάλετε πάνω σε σχάρα για να γίνουν πιο τραγανιστά.
• Ψήστε τα στον φούρνο μέχρι να πάρουν ωραίο χρώμα και να γίνουν τραγανιστά – περίπου 20 λεπτά (εξαρτάται από τον φούρνο σας)

Οι περισσότεροι άνθρωποι αγαπούν τα ζυμαρικά. Μακαρόνια με κόκκινη σάλτσα, λινγκουίνι καρμπονάρα, ταλιατέλες με θαλασσινά. Τόσες εκπληκτικές συνταγές, κάποια θα είναι η αγαπημένη σας. Όμως, τα ζυμαρικά έχουν ένα κακό: είναι φουλ στους υδατάνθρακες και, δυστυχώς, ειδικώς σε συνδυασμό με τις σάλτσες, παχαίνουν πολύ.

Ευτυχώς, όμως, υπάρχει μία λύση. Μία λύση για να μπορέσουμε να απολαύσουμε όλες αυτές τις

πεντανόστιμες σάλτσες, χωρίς τις θερμίδες. Υπάρχει μία μορφή σπαγγέτι που μπορεί να αφαιρέσει από κάθε πιάτο 350 – 400 kcal. Ναι αλήθεια! 350 και πάνω θερμίδες από ένα γεμάτο πιάτο.

Κυρίες και κύριοι, υποδεχθείτε τα «κουρζέτι», τα σπαγγέτι από φρέσκα κολοκυθάκια! Ναι, σπαγγέτι από κολοκυθάκια ψιλοκομμένα. Είναι η μόδα που κατακτά την Αμερική και την Ευρώπη: υγιεινά, με ελάχιστες θερμίδες, τρώγονται ωμά ή ζεματισμένα για 2-3 λεπτά, συνδυάζονται με τις περισσότερες σάλτσες των ζυμαρικών και συνοδεύουν άριστα το κρέας ή το ψάρι. Επίσης, τα «κουρζέτι» φουσκώνουν ελάχιστα και είναι ευκολοχώνευτα.

Κάποιες προειδοποιήσεις:

• Βγάζοντάς τα από το κουτί, προσέξτε πάρα πολύ τα μαχαίρια τους: είναι πολύ κοφτερά. Οι τραυματισμοί των δακτύλων είναι πολύ συνηθισμένοι.
• Ψάξτε λίγο την αγορά: υπάρχουν και πολλά φτιαγμένα από φθηνά πλαστικά που διαρκούν ελάχιστα, πριν σπάσουν.
• Χρειάζεται λίγη εξάσκηση, οπότε μη απογοητευθείτε εύκολα από την αρχή. Το βασικό είναι να κόψετε τις άκρες, ώστε να είναι επίπεδες.

Δοκιμάστε τα «κουρζέτι» και αφήστε σχόλια με τις εντυπώσεις σας!

Οι ιώσεις όχι μόνον μειώνουν την παραγωγή της καλλιέργειας, αλλά υποβαθμίζουν την ποιότητα και φθάνουν να κάνουν τα κολοκυθάκια ακατάλληλα για πώληση. Οι παραγωγοί αναγκάζονται τότε να ξηλώνουν την καλλιέργεια την στιγμή που έπρεπε να είναι σε φουλ απόδοση και να βάζουν νέα φυτά.

Αυτό και ανεβάζει το κόστος, αλλά και, πολλές φορές, κάνει κενό στην παραγωγή. Η συνηθισμένη σύσταση των γεωπόνων ήταν να φροντίζουμε να μη υπάρχουν αλευρώδεις, μελίγκρες και θρίπες, έντομα που μεταδίδουν τις ιώσεις. Άλλο επιπλέον κόστος για φάρμακα. Αν και το απλό θειάφισμα διώχνει τόσο τις μελίγκρες όσο και τον αλευρώδη, οι περισσότεροι παραγωγοί καταφεύγουν σε πολύ ακριβότερες λύσεις.

Ανθεκτικά στις ιώσεις κολοκυθάκια κυκλοφορούσαν δεκαετίες στο εξωτερικό. Όμως, δεν ήταν κατάλληλα για την Ελληνική αγορά καθώς το χρώμα τους ήταν σκούρο πράσινο, σαν του αγγουριού. Τελευταία, όμως, κυκλοφόρησαν κολοκυθάκια είτε σε κιτρινοπράσινο είτε σε γκριζοπράσινο χρώμα ανθεκτικά στις ιώσεις.

Το κολοκυθάκι αυτό είναι το Sonora F1. Θα συνιστούσα να το δοκιμάσετε να δείτε πώς σας ταιριάζει. Υπάρχουν και άλλα κολοκυθάκια ανθεκτικά στις ιώσεις. Το συγκεκριμένο, όμως, συγκεντρώνει πολλά καλά χαρακτηριστικά που δεν τα βρίσκεις εύκολα μαζί.